About colleges and university and grass

In Cambridge zijn er 31 colleges (uitspreken op z'n Engels), maar er is maar één universiteit. In Amerika ga je naar de universiteit/ you go to college. Daar krijgen ze hun lessen en verblijven ze op de campus. Britten met een rijke familie, erg intelligente studenten en slimme en nog rijkere buitenlanders gaan naar de universiteit van Cambridge (of Oxford). Ze geraken er binnen doordat ze zijn toegelaten aan een college. Studenten slapen, eten, studeren en hebben gesprekken met hun mentor op de college. Aan de universiteit wonen ze lessen bij. 

Er zijn colleges die indruk maken door hun grootse en historische gebouwen, door hun gigantische rijkdommen, door het bezitten van de O2-arena in Londen, door deels eigenaar te zijn van alle Sainsbury's in het land. Andere worden nagestaard om hun lijst van impressionante afgestudeerden of bekende oprichters: Hendrik VIII, Isaac newton, Charles Darwin, Stephen Fry, David Attenborough en nog veel meer. 

Het schooljaar voor Cambridge-studenten is vrij kort. Het is een periode voor drie keer twee maanden. Er wordt eigen lees- en opzoekwerk verwacht. Dit wordt besproken met de mentor, die je probeert te stimuleren in je leren. 

Woensdagnamiddag bezocht ik King's College, één van de mooiste exemplaren van de stad. Naast de studentenvertrekken staat een gigantische kapel. Eén van de grootste ter wereld. Hier worden doorheen het schooljaar concerten gegeven door het studentenkoor. Gezang omringd door ramen met figuren in felle kleuren. Dat lijkt me wel wat.

Ik wandelde over het domein van King's en kon me moeilijk voorstellen dat dit een echte wereld is voor sommigen. Geschiedenis. Weidsheid. Horden toeristen. Kennis. Middelen. Gras. Veel gras, dat bewaakt wordt dames en heren in een mantel met paarse kraag. Deze kraagdragers schuwen geen geschreeuw, ooggerol en streng-wijzende vingers. De eerste keer dat ik dit zag, vond ik het vreemd dat mensen zo passioneel kunnen zijn over iets als gras. De tweede keer nam ik er snel een foto van. Op het King's gras grazen koeien. Die voorzien duur vlees. Ze zorgen er ook voor dat de grasvelden voor de school in handen van King's college blijft. Van zodra er geen grazers meer zijn, wordt het weiland eigendom van de staat. Hieronder enkele sfeerbeelden van mijn bezoek...

Cambridge Snaps

Cambridge Snaps

Cambridge Snaps

On invading personal space in Cambridge

Dinsdagavond trokken we naar het centrum van Cambridge voor een rondleiding. De gids was een parmantig dametje op leeftijd met een korte coupe en felgekleurde nagels. Haar bril gleed om de vier zinnen van haar neus om er vervolgens terug opgeschoven te worden met een zwierige handbeweging. 

De dag ervoor leerden we over Britse identiteit. Iets wat me bijbleef, was het sterk aanwezig zijn van opgekropte woede. De Eilanders zijn erg gesteld zijn op hun persoonlijke ruimte. Wanneer deze wordt geïnfiltreerd, volgt er irritatie. De irritatie wordt niet uitgesproken. Er wordt uitgebreid geëxcuseerd, zowel door de indringer als het slachtoffer. Naast spijt worden er geen andere emoties getoond. Confrontatie wordt uit de weg gegaan. Nadien wordt er op passief-agressieve-wijze wel blijk gegeven van irritatie. Ze zuchten. Ze werpen kwade blikken. Ze tutten hardop. 

Terwijl we voor de King's College stonden en een verhaal te horen kregen over de grappen die studenten uithalen tijdens het schooljaar, kwam er een jonge knaap naast ons staan. Bleek dat hij ook een gids was. Zijn groep was wel drie keer zo groot als die van ons. Zijn stemvolume was drie keer zo luid als die van de parmantige dame. Onze gids bleef rustig. Ze vroeg of hij lang zou blijven en of hij wilde opschuiven. Toen hij niet keek, rolde ze met haar ogen en begon ze te zuchten. Er volgden heel wat rake opmerkingen over de jonge gids (die zijn oren niet bereikten, de onze des te meer). Toen hij klaar was met zijn uitleg en met zijn groep elders heen trok, begon onze gids luid in haar handen te klappen. Hard genoeg zodat de andere groep het nog kon horen. Stil genoeg om de andere gids niet te laten terugkeren. Dat had ik  niet zien aankomen. Ik vond het vreemd. Ik vond het grappig. Ik zou het zelf nooit doen. De bescheiden Belg raak je niet zomaar kwijt. 

Over hoe Henrietta upper class is en Conor niet

Op dinsdag woonde ik een lezing bij over 'travel writing', ik doe mijn best om alles wat ik daar leerde toe te passen op deze blog. Er werd aangeraden zo min mogelijk adjectieven te gebruiken, alles concreet te houden en in korte, duidelijke zinnen te schrijven. Lap, gebruikte ik nu net twee bijvoeglijke naamwoorden na elkaar?

Vandaag vloog voorbij. Ik dacht na over het Britse klassensysteem en werd erdoor verrast. Ik wist niet dat het nog zo aanwezig is. Door te luisteren naar hoe iemand spreekt kun je afleiden tot welke klasse ze behoren. Ook opleiding doet ertoe. Als je niet in de upper class geboren bent, kun je er ook nooit deel van uitmaken. Binnen de andere klassen kun je de ladder wel opklimmen of afdonderen. Rockers die hun streetcred willen bewaken, proberen met een working class accent te spreken. Politici die willen gehoord worden door het volk, doen hetzelfde. Sporters die serieus genomen willen worden, letten op hun zinsbouw, grammatica en uitspraak. Geld heeft niets te maken met klasse. Zo zijn er upper class families die enorme landgoeden bezitten, maar geen elektriciteit kunnen betalen om hun huizen te verwarmen. Paul McCartney werd geridderd door de koningin, maar zal altijd een working class boy blijven. 

Van links naar rechts: upper class, upper middle class, middle middle class, lower middle class, working class, underclass. 

posh	not that posh/ trying to be posh
sofa	settee
loo	toilet
napkin	serviette
living room	lounge
supper	tea, dinner
What?	Pardon?
mummy	mum

- the only thing more expensive than education is ignorance - 

Nog vijf nachten slapen

Dag collega's

Nog vijf nachten slapen en dan vertrek ik voor twee weken naar Cambridge om er aan de Bell Teacher Campus de cursus Bringing British Culture to Life te volgen. Als ik Google mag geloven kom ik op volgende Harry-Potter-achtige plaats terecht:

Ik hoop dat ik jullie via deze weg op de hoogte kan houden van wat ik er leer over vreemde talenonderwijs en Engels als tweede taal. Ik probeer zoveel mogelijk handige tips, nieuwe ideeën en authentieke leermaterialen te verzamelen, die ik dan hier zal posten.

* who dares to teach, must never cease to learn *